zondag 27 september 2015

Watercolor Butterfly

Stampin' Up! bestellen 29 september ~ Workshop 22 oktober

Genoten heb ik van jullie (horror) reacties op mijn Thee verhaal uit de vorige post. Ik schrijf blijkbaar erg beeldend, hahaha. Daar moet ik dan weer om lachen. Ach, het kan altijd nog erger én mijn kinderen overkwam niks. Daar ben ik blij om. 

Collega en vriendin José was jarig en toevallig maakte Margriet me daar attent op. Net op tijd, dus kon ik haar een kaartje sturen. Ik ben een van die mensen die altijd te laat is. En dan eindig met een felicitatie via Facebook. Eigenlijk jammer. Al jaren roep ik dat ik dat ga plannen. Maar daar komt iedere keer niets van. Maar deze keer....

ATC: Dream ; KIC: Dieren


De vlinder stanste ik eerst uit en legde ik daarna terug in het papier. Een stukje watercolor papier bewerkt met regenboogkleurtjes en die eronder geplakt. Een sentimentje en een basiskaart om het geheel af te maken. Ik vind hem geweldig!

Fijne zondag!!

Miranda Mols

woensdag 23 september 2015

Balloon Dog

Stampin' Up! bestellen 29 september ~ Kerst workshop 22 oktober

De vakantie ligt nu alweer een paar weken achter ons. En nu kan ik het wel opbrengen om mijn thee verhaal hier te schrijven. Pffff. Het is best een lang verhaal...neem een kopje thee en wees voorzichtig. Ik laat eerst mijn kaart zien. 


Een tijdje terug maakte ik de kaart met de roze poedel. Ik vond deze zo leuk, dat ik er nog een maakte. Hier heb ik Shimmery White Card Stock voor gebruikt. Dat papier glinstert heel lichtjes. Jammer genoeg leg je dat op foto niet vast. Dit Card Stock leent zich uitstekend voor waterverf technieken. En die gebruikte ik dan ook. Heerlijk aan de slag met mijn waterbrush. Ik ben helemaal verliefd op dit kaartje!

En dan nu....
Het Thee Verhaal
Op weg naar huis van vakantie... het vliegveld was dicht vanwege slecht weer, dus we moesten uitwijken naar een ander vliegveld. Dat werd het eerste stukje vertraging, het vliegveld lag dik een half uur verder weg. Op het vliegveld waren ze nog niet klaar voor onze terug reis. Balies openden een uur voor vertrek! Snel gingen we naar Burger King. We zaten net met het eten toen we ons realiseerden dat het vliegtuig zou vertrekken over 10 minuten. Want dat stond nog steeds op de borden. We gristen wat we grissen konden, een frietje, de cola's, en renden naar de gate. Dicht! O NEE, we hadden toch niet?.... Aaa gelukkig, nee, doordat de balies te laat openden kon de gate nog niet open. Dus we moesten nog wat meer wachten. De kinderen waren moe en Dano kreeg het wat moeilijk. Maar zette zijn beste beentje voor. 4 jaar en van half negen wakker, ik vind het knap. Eindelijk.. 23.15 uur..gate opent. Bus rijdt ons naar het vliegtuig dat al vanaf 20.00 uur klaar staat! Een uur vertraging werd het en toen gingen we de lucht in. Het licht doofde, Dano viel in slaap. 20 minuten later zaten we mooi hoog boven de wolken en ging het licht weer aan, Dano werd wakker en daar kwam het karretje. Jeminee, wat had ik zin in een kop thee. Wij waren al sinds 6 uur op, ik was moe en had het koud. Mijn man die voor ons zat bestelde. Ik zat in het midden tussen de kinderen en kreeg mijn kop thee. Let op... we zaten op rij 2! Het water had dus net gekookt... Ik kreeg thee, zette hem op mijn tafeltje. Wilde de cola aanpakken, maar Dano was me voor. Hij stootte daardoor tegen mijn tafeltje en toen gebeurde het
...
de beker thee ging over mijn schoot
....
precies in het midden
....
Een gil
....
Hevige Pijn
....
Gevloek
....
Ik voelde hoe ik in paniek schreeuwde en mijn spijkerbroek uit probeerde te trekken.
Gelukkig stond de stewardess er nog. Zij gooide een halve liter spa blauw over mijn schoot. Daar zat ik...met mijn spijkerbroek op mijn knieën. ik verging van de pijn. Even in shock. Wat gebeurde er nou? Ik kwam bij zinnen toen ik mijn man en de stewardess  hoorde vragen of het wel ging. Ja hoor, knikte ik. Want ja, wat moet je anders 11 km boven de aarde. Maar het ging natuurlijk niet. Ik trilde en beefde. Van de kou en de pijn. Mijn spijkerbroek, string! waren doorweekt en mijn stoel was nat van de thee en het water. Daar zit je dan. De stewardess kwam met een gel aanzetten, speciaal voor verbranding samen met wat natte en droge doekjes. Ik heb mijn spijkerbroek uitgetrokken, die kon ik echt niet meer aan. Die natte broek was niet het ergste, maar die pijn... (wat moeten de mensen achter me niet hebben gedacht, met die blote kont denk ik nu...*grinnik*) Later kreeg ik een deken om om te slaan. Koud had ik het ondertussen niet meer, ik stond waarschijnlijk stijf van de adrenaline, maar mijn string-dragende-blote-kont kon ik verbergen. Toen kon ik snel naar het toilet gaan. Ik schrok. Mijn hele schaamstreek tot aan mijn billen was dik, rood en er zat hier en daar een blaar. Stukjes huid op en tussen mijn benen waren weg. Mijn string ook maar uit, die pijn... Ondertussen had ik al 4 paracetamol geslikt, moest letterlijk een beetje verdoofd, want we moesten toen nog 3 uur vliegen. We landden op Schiphol, ver weg van thuis, het was inmiddels 3 uur 's nacht. Bleek dat we nog minstens een kilometer moesten lopen voordat we bij de kofferband aankwamen. Nou ja lopen, ik strompelde. Kon mijn benen niet normaal langs elkaar heen bewegen. Nog maar 2 paracetamol. Nadat we de koffers hadden, heb ik een jurk gepakt en me omgekleed. Voelde me wel heel suf met mijn donkerblauwe stoffen deken-rokje. De auto werd ondertussen voorgereden door Karel (klasse service). Zaten we toen op het verkeerde dek, moesten we weer helemaal terug naar boven. En toen nog 2 uur in de auto. Mijn man was kapot. We waren inmiddels 22 uur wakker! Het ging niet lekker, maar een hotel was gewoon geen optie. Hij slingerde als een dronken man over de weg, maar ik wilde naar huis, naar het ziekenhuis. Het laatste uur heb ik hem overtuigd en toch het stuur overgenomen. We hebben een automaat, dus mijn benen hoefden niet langs elkaar. En natuurlijk ik zat zo vol adrenaline dat ik letterlijk niet meer moe was. Thuis snel naar het toilet, auw, man laadde koffers en kinderen uit en ik ben doorgereden naar het ziekenhuis. Daar ging het vrij snel, ik kreeg zalf mee en kon naar huis. Na 25 uur lag ik in mijn eigen bed.... Maar 2 uur later toen de zalf droog werd, kreeg ik weer pijn. Opstaan, nieuwe zalf, paracetamol en toen de koffers gaan uitpakken. Gewoon gordijnen dicht en alleen een dikke trui, o liep ik 2 dagen thuis rond. Door de zalf genas alles vrij snel en kon ik na 3 dagen een rok aan, na 4 een legging en na 5 dagen alweer een spijkerbroek aan. Waar mijn huid weg was op een been, is een litteken geworden, de rest is niet meer zichtbaar. Ik krijg nog steeds buikpijn en kippenvel als ik er aan terug denk. En dan viel dit nog mee. Mensen echt! Kijk uit met hete, kokende, stomende vloeistoffen, objecten en vuur.  

Wat een verhaal! 
Nu snel weer over op de orde van de dag. 

Fijne dag

Miranda Mols



zondag 20 september 2015

Stampin Up! Gift Bag Punch Board

Stampin' Up! bestellen 29 september ~ Workshop 22 oktober

Heb eindelijk mijn Gift Bag Punch Board gebruikt. Ik ben niet goed in zakjes, dus zo'n hulpje als deze is voor mij erg handig . Want nu heb ik dus wel een zakje gemaakt. Of Mint Macaron en Blushing Bride de winnende kleur combi is (tekst is Tip Top Taupe), dat vraag ik me af.... 

Su-per Challenges: GBPB

Nu weer terug naar luie zondag. 
Ik voel me al 2 dagen niet helemaal lekker in mijn buikje. Dus luieren is ingepland voor vandaag. Ik heb genoten van een paar Poker tournaments op Spelpunt, dat was lang geleden. Met mijn man Pitbull puppies gekeken. Ja, ik wil heul graag een Pitbull. Heb altijd "powerdogs" gehad. Dus niet zo maar een keuze. Dit is wel een ras waar je sterk voor in je schoenen moet staan. Dit was mijn allereerste.. Mijn lieve stoere Spikey.


Ze zijn niet te groot, wel stoer en sterk. Net als ik. Dat past bij mij. Ach, misschien niet persé nu al, want we hebben een heerlijke powerpony in huis nu:


Maar mijn man was aan het kijken en dan kijk ik graag mee. Je weet nooit hoe het loopt. De kinderen zijn al wat groter, dus ik zou best een pupje kunnen opvoeden nu. Ook een hobby van me. Ik leg mijn hond los bij de supermarkt en ga dan een korte boodschap doen om maar een voorbeeld te noemen. Of onze Tiko het een goed idee zou vinden zo'n druk ding in zijn huis..en..of hij zijn mand zou willen delen?  Hmmm...

Fijne zondag!

Miranda Mols





donderdag 17 september 2015

98 days till Christmas

Stampin' Up! bestellen 29 september

Ja, de titel klopt echt. Nog maar 98 dagen tot Kerstmis. 2015 is gewoon alweer bijna om. Niet te geloven.

Wat heb ik genoten van die 2 dagen Teammeeting. Lekker eten, gezellige collega's om je heen, training, kletsen, thee, meer training, meer kletsen, meer thee. En een prachtige kamer in Van der Valk in Veenendaal. Wat een bof dat ik weer mocht gaan. We hebben iets strikt geheims gedaan, zo leuk!! En we hadden ook een Time management training. Wat heeft dat geholpen. Ik ben helemaal in de ban van Time management. Ik heb al mijn taken gedaan, me niet laten afleiden door de computer en ik heb zelfs een extra! uurtje knutselen kunnen inlassen omdat ik alles op schema af had. Schouderklopje.

Deze kaartjes vond ik nog in mijn foto map.


Bovenstaand achtergrondje kwam uit een Project Life Kit. En onderstaand achtergrondje is Irrestable Papier uit de Sale-A-Bration van afgelopen jaar.


Zo, nu mijn planning voor morgen maken. Dit wil ik graag volhouden, wat brengt dat een rust! Alles gepland werkt heerlijk.

Fijne avond
Miranda Mols

maandag 14 september 2015

O Peaceful Pine

Stampin' Up! bestellen 29 september 

Leuk weer de kaartjes bij de Lift Challenge.
Daar kon ik wel wat mee. Tadaaa.


Zo, nu verder koffer inpakken. Ik ga 2 dagen naar Veenendaal voor Stampin' Up! 2 dagen training, overleg en lekker eten en drinken met leuke en lieve collega's. Heerlijk. 

Tot snel.

Miranda Mols

dinsdag 8 september 2015

Feel The Rythm

Stampin' Up! bestellen 14 september

Regelmaat en ritme is terug. Toch zoek ik nog steeds een weg om weer helemaal in het goede ritme te komen. Ik voel me nog steeds lui. Ren constant achter de feiten aan. De was moet opgevouwen worden, maar ik ben zo klaar met alle vakantiewas die ik deed, dat ik maar blijf staren naar de nieuwe gevulde wasmand. De volgende wasmand dient zich echter al weer aan. De vaatwasser is klaar, maar moet nog opgeruimd worden en op het aanrecht staat alweer nieuwe vulling voor een volle automaat. Om maar wat voorbeelden te noemen... Het vakantie gevoel zat dit jaar dieper dan ik dacht. Maar langzaam kom ik weer vooruit. De rust in huis is terug nu de kinderen naar school zijn. Daar geniet ik met volle teugen van. Nu alleen nog een schop onder mijn kont om te stoppen met achter de feiten aan te rennen. Alles moet weer op schema. Ik haat deze bende in huis. *schop* 

Vandaag een verjaardagskaartje voor een man. 


En ik maakte eens 2 tags.Gewoon zo maar. Misschien leuk voor aan een bloemetje of zo.


Nu echt aan de slag. De bestellingen moeten de deur uit.

Fijne dag!
Miranda Mols

dinsdag 1 september 2015

Love & Hope

Stampin' Up! bestellen 14 september

Een teammaatje van me kreeg kort geleden de diagnose acute leukemie. Dat is natuurlijk vreselijk. Dus iedereen stuurde haar een kaartje. Nou wilde ik wat extra's doen, toen teammaatje Ingrid Heijnen al met een leuk idee kwam. Iedereen maakt een vlaggetje en daar maken we een slinger van. Dus gingen de teammaatjes van Belinda en een paar van mijn teammaatjes aan de slag.

Dit vlaggetje maakte ik voor haar. Natuurlijk in Utopia stijl!


Ben ook helemaal weg van die nieuwe witte enamel Dots.
De banner heb ik gekleurd met behulp van een bord (ja een serieus ontbijtbord) en sponge daubers. 

Hopelijk mag dit ook in de leuke kaartenuitdaging van Cards & Scrap, past zo goed bij hun inspiratiefoto!

Hier zie je de hele slinger





Groetjes
Miranda Mols